Eindelijk in Havana

Nou we zijn er. Hé hé na een vertraging van 24 uur zijn we geland op het vliegveld van Havana op het eiland Cuba.

Helaas kunnen we niet meteen uitstappen want er is geen gate beschikbaar. God waar hebben we dit eerder mee gemaakt?

Meteen na het opstijgen hebben we een andere plaats gekozen in het vliegtuig. We zijn bij de deur gaan zitten. Wat is dat heerlijk die extra ruimte. Kost wat maar dan heb je ook wat. Nu wachten tot we er uit kunnen. Kan wel een uurtje duren.

Met het nodige papierwerk en control, douane en security, mogen we dan onze koffers ophalen.

In de hal staat keurig een man te wachten op ons. Top geregeld toch. Hij neemt ons mee naar buiten waar we op zoek gaan naar de taxi en chauffeur waar hij mee is gekomen. Die was dus nergens meer te bekennen. Weer een uur later kwam hij aanrijden. Wat ons al wel opviel is dat er heel weinig verlichting brande. De verlichting op het vliegveld viel ook nog een keer helemaal uit.Verder konden we daar nog weinig zien van eventueel schade.

Met de taxi werden we naar het hotel gebracht. Daar aangekomen werden we compleet verrast. Het hotel was dicht. Ze hadden wateroverlast waardoor het dicht was. Er was alleen een beveiliger die wel behulpzaam was, maar verder niet veel kon. Het was toen al rond middernacht. Via zijn baas werden we geadviseerd om naar een ander hotel te gaan waar ze nog een kamer hadden. Dat was het enige hotel dat open was volgens hem. Met een fiets taxi, welke hij snel geregeld had werden we daar na toe gebracht. Die man was bekaf, twee personen incl. bagage op een fiets zonder ondersteuning.

Ook moesten we nog ff geld wisselen. Het advies was om dat op straat te doen en niet bij een bank. Nou dat werkte ook, de koers is veel beter.

Aangekomen in dat hotel, daar wisten ze van niets. Om het drama compleet te maken was er ook geen plaats. En toen!!!

Een medewerker vond dat toch allemaal erg vervellend en is aan het bellen gegaan. Uiteindelijk kwam er een mannetje( via via) die nog wel een kamer beschikbaar had. Daar hebben we een paar uurtjes geslapen.

Ondertussen nog wel een paar keer de ANWB gebeld, omdat we daar de reis geboekt hadden. Die hadden al twee dagen veel beter moeten handelen.